Kijk op de wijk De geschiedenis van de Middelburgse wijk Overwater De geschiedenis van Middelburg is meer dan de geschiedenis van de monumentale binnenstad. Wat zich daarbuiten heeft afgespeeld en zichtbare sporen heeft nagelaten is wel zo interessant. Voor het eerst wordt nu het verhaal verteld van een stukje Middelburg op de grens van stad en platteland: Overwater, 't Zanddorp en de wijdere omgeving. Vandaag een deel van Middelburg, maar tot 1941 onderdeel van de gemeente Koudekerke. Aan de hand van veel onbekende afbeeldingen ondernemen we een zoektocht naar alles wat hier gedurende twee eeuwen is verkaveld en gebouwd en verbouwd. Daarnaast ontmoeten we de mensen die aan dit stukje Walcheren mede vorm hebben gegeven. Onder hen de bezitter, tevens wijnkoper, van een mini-buitenplaatsje die verdienstelijk kon tekenen. Ook treffen we enkele zeer gedreven plantkundigen, naast palingvissers, een koninklijke opperjagermeester, een tuinarchitect en een bouwspeculant. En niet te vergeten een (ver)drinkende bezitter van nog weer een ander buitentje. Enkele malen dreigden aantastingen van deze stadsrandzone, maar gelukkig konden die worden voorkomen. Alle reden om vandaag het deels open en groene karakter – vrij uitzonderlijk voor een gebied op de grens van stad en platteland – te koesteren! Aad de Klerk is historisch geograaf, promoveerde in 2003 op het proefschrift Het Nederlandse landschap, de dorpen in Zeeland en het water op Walcheren, en was onder andere auteur van de Historische atlas van Zeeland (2015; tweede druk 2021). Eerder verschenen van zijn hand bij Uitgeverij Den Boer | De Ruiter: Middelburg, van laag tot hoog (2024) en Voor schut gezet (2024).

Ons verhaal begon op 31 januari 2004 op de voormalige Christelijke bHBS & MMS voor Walcheren. De school vierde haar 50-jarig jubileum. Het plein voor het schoolgebouw was voor die gelegenheid voorzien van een grote partytent. Het gevaarte benam het zicht op de woorden boven de ingang 'Ken Hem in al uw wegen'. Het leek wel of het daarmee haar lot bepaalde, want nog diezelfde avond blies een flinke storm de tent naar een andere dimensie. Onze jaargenoten hadden zich inmiddels al verplaatst naar het oude biologielokaal. In de gesprekken proefden we weer de opwinding, de onrust en het optimisme van de jaren zeventig, en de gretigheid om deel te nemen aan de gebeurtenissen. We hadden het gevoel deelgenoot te zijn aan een kanteling in de tijd. Hoe dat was? Tsja, lees de verhalen van 31 van onze generatiegenoten, allen rond de 75 jaar, opgetekend door Jeannette Parramore, Heleen van den Engel en Dick Anbeek, ondersteund door Luc Schouten.

Vanaf juli 2014 verschijnt wekelijks de bij Vlissingers populaire rubriek Blauwgeruite Ziel in weekkrant De Faam. In deze rubriek komen bijzondere gebouwen, mensen en gebeurtenissen uit de rijke Vlissingse geschiedenis tot leven. Waargebeurde verhalen die de sfeer, herkenning en herinneringen aan het Vlissingen van vroeger doen herleven. Een bewogen geschiedenis met vele hoogte- en dieptepunten. In dit boek zijn 100 afleveringen van Blauwgeruite Ziel gebundeld. Rijk geïllustreerd met foto's uit de grote beeldcollectie van het gemeentearchief Vlissingen. Gemeentearchivaris Ad Tramper schreef het voorwoord. Auteur Gerard van der Hoeven (1956) werkt sinds 2011 als freelance verslaggever voor Weekkrant De Faam. Hij won in 2012 de landelijke Writing4U persprijs voor het beste artikel in een huis-aan-huiskrant. Hij schreef vaker over zijn geboortestad Vlissingen. Hij deed dat voor onder andere de PZC, De Wete en Den Spiegel. Van der Hoeven publiceerde twee boeken over Vlissingen. In 2003 verscheen zijn reconstructie van de spraakmakende roofmoord in De Keersluismoord, een dubbele roofmoord in Vlissingen in 1937. En in 2011 kwam het jubileumboek Piekboek uit over 40 jaar jongerencultuur in Vlissingen, met als middelpunt het jongerencentrum De Piek.

Voor een stad in laag-Nederland vertoont Middelburg opvallend veel hoogteverschillen - misschien niet spectaculair, maar wel heel kenmerkend. Wie bijvoorbeeld fietsend of lopend de 'klim' maakt van de Balans naar de Groenmarkt, ervaart het hoogteverschil van om en nabij vijf meter (!) aan den lijve. En zo kent de binnenstad heel veel meer saillante hoogteverschillen. Voor het eerst wordt nu verklaard welke hoogteverschillen er zijn en met welke achtergrond. Dat betekent uitleg over de hogere kreekruggen waarop de oudste straten liggen; over de rol van de aanleg van Molenwater, oude en nieuwe haven; en over het weinig bekende effect van de wederopbouw, toen extra hoogteverschillen in de binnenstad zijn aangebracht. Een leemte in de geschiedenis van Middelburg wordt hiermee opgevuld. En een nieuwe kijk op de stad-van-vandaag geboden. Veel illustraties maken aanschouwelijk waarop bewoners én bezoekers van Middelburg moeten letten. Met deze geheel nieuwe invalshoek draagt deze publicatie niet alleen bij aan de geschiedschrijving van de stad, maart leert ze de lezer ook te kijken naar onvermoede aspecten van de omgeving. Dr. A.P. (Aad) de Klerk is historisch geograaf, promoveerde in 2003 op het proefschrift 'Het Nederlandse landschap, de dorpen in Zeeland en het water op Walcheren', en was onder andere auteur van de 'Historische atlas van Zeeland'(2015 tweede druk 2021).

Voor schut gezet De schutte: een verdwenen en vergeten voorziening in het Zeeuwse dorp, in het bijzonder op Walcheren Tot in de twintigste eeuw was in vrijwel elk Zeeuws dorp en ook in de meeste steden een schutte of schotte te vinden, en dat al eeuwenlang. Het was een ruimte van enkele vierkante meters, stevig omheind, waar vee dat loslopend was aangetroffen tijdelijk gestald kon worden ofwel voor schut gezet. Pas tegen betaling van een boete kon de rechtmatige eigenaar zijn kalf of varken meekrijgen. De officieel aangestelde toezichthouder was de schutter of schotter. Op één uitzondering na is nergens in Zeeland en schutte bewaard gebleven. Met het verdwijnen van de schutte is ook de herinnering vervaagd aan een weliswaar onooglijk element, maar wel een element dat eeuwenlang onmisbaar was in de sterk agrarische samenleving van toen. Genoeg reden om op zoek te gaan naar de geschiedenis van de schutte als ooit wijdverbreide, maar inmiddels vergeten en vrijwel verdwenen voorziening. Dr. A.P. (Aad) de Klerk is historisch geograaf, promoveerde in 2003 op het proefschrift ‘Het Nederlandse landschap, de dorpen in Zeeland en het water op Walcheren’, en was onder andere auteur van de ‘Historische atlas van Zeeland’ (2015; tweede druk 2021).